بورس تهران

من حدودا 17 سالم بود وارد فعالیتم در بازار بورس شدم و الان میشه حدودا چیزی حدود و البته کمی کمتر از 30 سال. یک درس مهم از این 30 سال بخواهم برای شما ذکر کنم اینست که ما سهامداران حقیقی و خرد همیشه تنهاییم و هیچ نهاد یا فردی دلش برای ما نسوخته. ما عمدتا قربانیان این بازاریم، ما عمدتا نردبان این بازار برای خیلیها هستیم. قرار نیست کسی برای ما تحلیل منصفانه انجام دهد و راه صحیح به ما نمایان کند. قرار نیستم ما برنده باشیم بلکه قرار است به ما بخندند و ما را طعمه کنند. در مورد اخیر که شاخص کل حدود نزدیک به 500 هزار واحد ریخته یکبار بر اثر نامه ایی رانت آلود ریخته و حالا میخواهند یکبار هم بر اثر شلوغ بازی و آشکار کردن آن نامه. شلوغ بازی های زیادی میشنویم و میخوانیم که صنعت پتروشیمی سرنوشتی مانند صنعت خودرو در انتظارش میباشد!!! والا یکبار همین به اصطلاح تحلیلگران با افزایش نرخ خوراک پتروشیمی ها در اوایل دهه 90 تحلیل دادند که صنعت پتروشیمی نابود شد ولی با کمال تعجب دیدیم نشد و حتی حاشیه سودهای 50% به بالا هم در برخی شرکتها روی کدال تکرار شد. چی شد پس چرا صنعت پتروشیمی نابود نشد؟!!! زشته بخدا زشته از جیب سهامدار خرد بی پناه میزنید!!! حالا باز کدال هست و باز حاشیه سودهای بزرگ و چاق را خواهیم دید....سهامدار خرد فقط باید عبرت بگیرد که در این بازار هیچ کسی رایگان به تو تحلیل نمیدهد. برو کمی آموزش ببین و برای خودت نقشه راه بکش و به اون پایبند باش. تو تنهایی و قرار نیست برای نجات تو آیند. در حال حاضر من خودم کامل سهامدارم و هیچ سهم پتروشیمی هم ندارم( من عمدتا پنج سهم دارم جوین حگردش وکغدیر فماک هجرت ) ولی واقعا دلم گرفته از اینهمه نیرنگ و فریب در این بازار

حسین اسدی نیا